Eigenlijk was hij altijd al een lekker ding, onze coole Konrad. Ondanks zijn blije karakter heeft Konrad zo geleden in de horrorshelter; hij probeerde steeds maar om zich een weg naar buiten te krabben en bijten. Daarom heeft zijn mooie zwarte kop met zijn blije oortjes en zijn vrije blik wat van die witte litteken-haren.

Toch heeft deze mooie jongen nooit de moed verloren.
Een van onze Nederlandse teamleden ontmoette hem op het Russische vliegveld en zegt “Het was opvallend hoe blij en onbevangen Konrad daar midden in de wereld stond. Iedereen werd kwispelend begroet, de drukte op het vliegveld, het rumoer, de mensen, bagage, het deerde hem allemaal niet, als er maar leuke mensen waren. Wat een hond!”

Zijn gehavende zwarte lijf is na een paar weken in Nederland al prachtig en zal alleen nog maar mooier worden. Omdat hij wat spieren begint te krijgen zie je wat een mooie atleet dit is, en in plaats van een stoffige zwarte vacht, begint zich nu een prachtige zilveren ondervacht te tonen die door het zwart schijnt. Heel bijzonder! Een “stoere hond” in de goede zin van het woord.

Zijn huidige foster familie kan u vrijblijvend alles over deze rushond vertellen. Mail snel naar MyMartin want dit is een Hond met een Hoofdletter!

Houding tov volwassenen: Eenmaal bij zijn foster liet Konrad alleen maar meer van zijn geweldige karakter zien. Blij zijn, spelen, alles bekijken en plezier maken: Konrad zegt: meer, meer meer. Hij is er klaar voor. De eerste dagen keek hij nog uit zijn ooghoeken met zo’n blik van “je zet me toch niet weer in een hok alsjeblieft, alsjeblieft????”

Auto? Tuurlijk! Naast de fiets? Geen probleem. Mee naar terrasje? Doet hij zo. La vita e bella!

Houding tov kinderen: Kleine kinderen, die liepen er niet rond in het kille asiel. Konrad heeft daar geen ervaring mee voor zover wij nu weten.
De ouderen kinderen in het huidige foster gezin, geen enkel probleem.

Houding tov andere honden: Drie weken na zijn aankomst was Konrad met zijn fostermama mee naar de reunie op het strand in Noordwijk, en stoeide daar los rond alsof hij zijn hele leven al in Nederland woont. Reuen geen enkel probleem, teven nog beter. Mocht het nieuwe baasje een leuke dartele jonge blom hebben die net zo blij is als hij, dan hoeft het nieuwe baasje alleen nog maar een bankje in het park te zoeken en Konrad te laten stoeien met zijn nieuwe vriendin.

Houding tov katten: Tijdens de eerste ontmoeting met de kat gaat dit met begeleiding helemaal goed.

Kan goed alleen zijn: goed

Gezondheid: Konrad is gevaccineerd, gecastreerd, gechipt en heeft een dierenpaspoort.

Voorkeur adoptanten: Konrad-kerel, voor jou gaan we een sportieve baas vinden die jouw humor heeft en die helemaal zin heeft om jou een mooi leven te geven. Ergens is iemand die dit leest en die als een blok voor je valt, echt waar. Wat zeg ik? Ik denk dat ze nog voor je in de rij staan. Welke sportieve baas (m/v) heeft zin in die tweede jeugd en gaat samen met coole Konrad plezier maken?

“Coole Konrad – deel 2”

Coole Konrad is een week (d.d. 9 mei 2016) in Nederland en wat hij op het vliegveld in Moskou al een beetje liet zien (coole blije levensgenieter) komt nu echt naar buiten. Het lijkt wel of hij zelf bijna niet gelooft dat hij echt weg is uit dat hok. Dat er echt nog een ander leven is. En toch gebeurt er weer een wonder: Na jaren in een rothok, is Konrad daarbuiten gewoon een heerlijke hond. Mensen, vreemden, mannen, katten, autorijden, trappenlopen, hij vindt het allemaal prima, is ondernemend en nieuwsgierig.

Bij zijn foster logeert op het moment een jonge hond (Zosya! Een eerdere foster) die de hele dag met deze fijne vent wil spelen. Konrad doet mee maar wil dan ook weer snuffelen. Als de jonge blom hem blijft uitdagen doet hij toch maar weer mee. Je ziet dat hij iedere vijf minuten opkijkt alsof hij verwacht dat deze pret echt nooit lang kan duren, dat hij straks dat hok weer in moet.

Konrad wil graag buiten zijn, graag bij je zijn, spelen en genieten van zijn nieuwe leven. Hij zuigt het gewoon in zich op. De littekens op zijn kop herinneren eraan hoe rot hij het vond om opgesloten te zitten. Zijn nieuwe baasje moet hem echt tijd geven om weer even helemaal huishond te worden. Buiten wil hij zo graag zijn nieuwe leven inademen dat hij nog niet honderd procent oplet en binnen wil hij zich nog wel eens vergissen in het verschil tussen kennel en huis, door ineens op een tafel te springen om naar buiten te kijken.

Konrad zou op zijn plek zijn bij een sportieve baas die hem tijd en ruimte geeft om weer helemaal in te burgeren. Die door zijn littekens kijkt en blij is met deze “tramp”. Die hem ziet zoals Ramses Shaffy: een schoonheidsverkiezing wint hij niet, maar “hij is gewoon heerlijk”.