Ik heb Maksik uit Rusland morgen zes weken. Is een schat. Hij begint nu wat brutaler te worden. Als ik opsta gaat hij snel op mijn plaats liggen en wil er niet af. Of als ik hem bij me roep blijft hij heel koppig op een afstandje staan. Zulke dingetjes. Eventjes uitproberen. Verder is het echt een watje.

Dag 1

Zo. Mijn eerste nacht met Max in huis doorgebracht. Ik moet eerlijk zeggen het was geen succes.

Hij is nog niet van plan te blijven. Was eerst gewoon naar bed gegaan en dat was voor mijn doen al laat. Ik bleef beneden almaar geluiden horen die ik niet thuis kon brengen. Maar een geluid herkende ik heel goed. En dat was het geluid van het kattenluikje en dat klonk niet goed. Omdat ik de buren ook hun nachtrust gun ben ik maar naar beneden gegaan en op de bank gaan liggen. Toen ik beneden kwam bleek het deurtje van het kattenluikje er uit te liggen. Gebroken. Wel gemakkelijk voor mijn andere beestjes gewoon alleen een gat naar de tuin.

Ik hoop dat ik een los deurtje kan kopen. Goed de rest van de nacht heeft Max echt lopen ijsberen als een gekooid dier. En daarbij aldoor zachtjes gejankt. Van twee tot vier is hij gaan liggen. Niet dat hij sliep maar hij lag in elk geval. En daarna begon het weer. Het arme beest wil gewoon naar huis. Was niet zo’n goed thuis maar wel vertrouwd voor hem. Het uitlaten gaat wel goed maar hij is als de dood voor het verkeer. En dat hebben we hier nogal. Maar hij loopt wel netjes naast me mee. Ben wel blij dat ik het tuig aangelaten heb. Als ik hem aan wil lijnen schrikt hij ook van mij en schiet weg. Nu gaat dat in ieder geval gemakkelijker. Ben benieuwd hoe het verder gaat vandaag. Hij ligt nu naast me en houd me nauwlettend in de gaten.
Wordt vervolgd.

Dag 2

En de tweede nacht met Max. Gisteravond wat ingenomen voor alle zekerheid en op tijd naar bed gegaan. Vanmorgen om zeven uur wakker wat voor mij al een unicum is en Max niet gehoord. Werd begroet door een vrolijk kwispelende hond. En toen we naar buiten gingen werd hij helemaal enthousiast. Buiten liep hij met een prachtig omhoog gekrulde staart. Een hele andere hond. Alleen het verkeer zal wat langer duren neem ik aan. Hij is echt als de dood voor auto’s. Niet zo vreemd natuurlijk gezien z’n verleden. Ik ben weer verbaast over het aanpassingsvermogen van zo’n dier. Hij probeert nu de andere hondjes over te halen met hem te spelen maar wat dat betreft heeft hij pech. Hij is te groot . Daar hebben ze niet van die goede ervaringen mee. Ze spelen alleen nog met hondjes van ongeveer hun eigen formaat. Misschien komt dat nog als ze hem vertrouwen. Zo even naar de dierenkliniek om hem te wegen en hem aan die plaats te wennen. Neem ik Jesse ook mee. Die vind het daar ook doodeng.